HIATEN. HET NIET-WETEN

Tijdens de bijna vijf jaar durende zoektocht naar de geschiedenis van mijn familie heb ik me afgevraagd waarom er zo weinig geschiedenis is doorgegeven aan volgende generaties.

Waarom weet ik nu pas over de hongersnoden die mijn familie hebben getroffen? En de slaafse omstandigheden toen mijn grootouders gedwongen werden om in de collectieve boerderij te werken? 

Er zijn veel antwoorden. een van de antwoorden komt van de antropoloog Svetlana Adonyeva, die 30 jaar lang onderzoek doet naar het boerenleven van de 20ste eeuw in Rusland. Een mooie lezing, voor wie Russisch spreekt hieronder (met dank aan mijn nicht Tatiana Ionva, die mij hierop heeft gewezen)  http://www.sakharov-center.ru/discussions/?id=2655

Daarin heeft ze het o.a. over de enorme cesuur tussen twee generaties boeren: de mensen die rond 1900 zijn geboren (zoals mijn oma) en hun kinderen (mijn moeder en tantes) , die in de jaren 20 en 30 werden geboren. De vrouwen die nog in de jaren twintig volwassen werden (mijn oma), bleven diep gelovig en traditioneel. De Revolutie en de burgeroorlog viel samen met hun volwassenwording. Hun kinderen kregen echter te maken met de propaganda  leerden echter op school dat gelovige vrouwtjes in de plomp moesten worden geworpen, dat alle oude gebruiken moesten worden uitgeroeid. Dus komt een kind binnen en zegt:" Mamma, jij moet de plomp in met je geloof". Wat zeg je dan als moeder? Je kan niet zeggen "Wie heeft je deze onzin geleerd?", want dan loop jij en je kind risico om in het minst erge geval uit de groep te worden gestoten, berispt of zelfs naar een strafkamp te worden gestuurd. Dus al deze boerenvrouwen zwegen. En bleven dat doen. En vertelden hun kinderen niets, om geen risico te lopen om ze niets op de dringen waar ze in de maatschappij in de problemen mee konden komen. 

En dat mechanisme zorgde ervoor dat maar weinig mensen van mijn generatie en dat van mijn moeder echt veel weten over het verleden. 

80% van de Russische bevolking was boer in het begin van de vorige eeuw. Het was een aparte kaste, er werd amper getrouwd met de hogere stand. Dit trof het overgrote deel van de Russische bevolking, realiseer ik me nu. Dit zorgt voor het gevoel ontworteld te zijn, een vaag gevoel dat je pas kwijtraakt als je weet wat je niet wist.  

Без названия (1).png

While making the film ‘six square meters’ about my Russian family history I didn't get it how little there was transmitted from generation to genertaion. Hardly anything.

Why didn’t I know about the famines that my family have suffered? Why don’t I know about how my grandmother wes forced to work in the collective farm, the slavery of working without being paid? Why is it that my aunts don’t know any more? 

There are a lot of different answers to this question. One of the answers comes from antropologist Svetlana Adonyeva, who made an extensive research for over 30 years about peasant life in the last century in Soviet Russia. I listened to her lecture, pointed out by my cousin Tania(thank you!) http://www.sakharov-center.ru/discussions/?id=2655

She speaks about the tremendous gap between two generations peasants: those who were born around 1900 (like my grandmother) and their children (like my mother and my aunts) , born in the 20s and 30s of the last century. The first generation matured before the revolution and stayed deeply religious and traditional, despite the new era of ‘communism’. But their children attended school where they were taught that religious women were dumb and should be drowned. That all old habits should be banned. And imagine your child coming home and telling you “Mum, they told me at school that women like you should be drowned because you are so dumb and stupid to believe in God.” . You can’t answer like ‘Who told you that bullshit?” because your life is at stake and that of your child: you will become the enemy of the people and your child will be bullied and not finish school. Or send to a gulag camp. So all these women/mothers kept silent. And never said a word, didn’t tell their children about how they looked at things. As not create more problems on top of trying to survive, which was hard enough anyway. . And this mecanism worked very well: now, our generation doesn’t know a thing. 

And if you take into account that 80% of the Russian population were peasants at the beginning of the 20th century, the majority of the Russians is affected by this. 

Aliona van der Horst