DE NAAIMACHINE

Без названия (9).jpeg

De naaimachine op de foto

Vastgelegd door tante Liza

Heeft de revolutie overleefd

Begraven toen de Witten kwamen

En nogmaals toen de Roden kwamen.

 

Van de synthetische restjes uit de textielfabriek

Stiekem meegenomen door haar oudste dochter

Naaide ze de eerste jurk voor Zoja, 

Voor het schoolfeest.

Vijf jaar later was het nog steeds haar enige jurk. 

 

Op een dag hing de naaimachine boven het hoofd

van tante Liza.  Haar man was een grote Siberische beer.

Zoja, die huiswerk maakte, ging tussen hen in staan.

En iedereen bleef leven. 

 

Wat een afschuwelijk verhaal, zei tante Liza,

Heeft je moeder Zoja je dit verteld? 

Dit is echt nooit gebeurd. 

Ik heb nooit angst gekend.

Mijn man beschermde me juist.

 

En bovendien: was er iets gebeurd

Dan had ik het me wel herinnerd.

Als ik het mij niet herinner,

Was het blijkbaar niet belangrijk. 

Aliona van der Horst